Pages

Tuesday, January 5, 2010

ဘုရားရွင္ ရဲ ့ သာဓုသံ

ဘုရား ရွင္ရဲ႕သာဓုသံ


သာဓု . . သာဓုလို႕ ေခၚလိုက္တဲ့ အသံဟာ သာမာန္ၾကားေနၾကျဖစ္တဲ့ ပရိတ္သတ္ထဲက အသံမဟုတ္ပါဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ေခၚလိုက္တဲ့ သာဓုသံပါ။ သာဓုဆိုတာကလည္း သဒၵါက်မ္းဂန္မ်ား အဖြင့္အရ ဆိုရရင္ေတာ့ မိမိအက်ိဳးစီးပြား၊ သူ႕တစ္ပါးအက်ိဳးစီးပြားကို ျပဳလုပ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကို “သာဓုေခၚထိုက္ပါတယ္” တဲ့။
ယခု ျမတ္စြာဘုရားက “သာဓု”ေခၚေနပါၿပီ။ ဘယ္သူေတြ အေခၚခံရလဲ၊ ဘာအတြက္
ေခၚတာလဲ၊
ၾကည့္ၾကပါစို႔၊
ျမတ္စြာဘုရားက (ဥာတိက) ေဆြမ်ိဳးတို႔ရြာ အုတ္ေက်ာင္းမွာသီတင္းသံုးေနေတာ္
မုူ တယ္။ တပည့္မ်ားျဖစ္ၾကတဲ့ အရွင္အနုရုဒၶါ၊ အရွင္နႏၵိယ၊ အရွင္ကိမိလမေထရ္
ျမတ္သံုးပါးက
ေဂါသိဂၤ အင္ၾကင္းေတာ မွာ၊ ေနရာကြဲျပားေနတာမို႕ ျမတ္စြာဘုရားရွင္
ကလည္း တပည့္သားေတြ
အေပၚမွာ မဟာကရုဏာ ႀကီးစြာနဲ႕ ကိုယ္ေတာ္
တစ္ပါးတည္းေနရာမွ မေထရ္ျမတ္သံုးပါးထံ ၾကြသြားေတာ္မူခဲ့တယ္။


ေတာအ၀င္မွာေတာ့ “ဓေမၼာ ဟေ၀ ရကၡတိ ဓမၼစာရိ” - တရားကုိက်င့္လွ်င္
တရားကေစာင့္တယ္-တဲ့။
ယခုလည္း တရားက်င့္ေနတဲ့ မေထရ္ျမတ္သံုးပါးကို တရားကေစာင့္ေရွာက္တဲ့အေနနဲ႕ ေတာေစာင့္ျဖစ္ သူက “ရဟန္း . . ဒီေတာ
အတြင္းကို မ၀င္ပါနဲ႔၊ အက်ိဳးစီးပြားကို လုိလိုလားလားနဲ႔ က်င့္ႀကံေနၾကတဲ့
အမ်ိဳးေကာင္းသံုးေယာက္ ဒီေတာထဲမွာ ေနၾကေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ ခ်မ္းသာမႈေတြကို
ဖ်က္လုိဖ်က္ဆီး မလုပ္လိုက္ပါနဲ႔” တဲ့။


(ဒီေနရာမွာ ေလ့လာၾကည့္စမ္းပါ။ ေတာေစာင့္က သူ႕တာ၀န္ေက်ပြန္ေအာင္
ထမ္းေဆာင္ပါ တယ္။ ျမတ္စြာဘုရားကိုလည္း ျမတ္စြာဘုရားျဖစ္တယ္ဆိုတာရယ္၊ မေထရ္သံုးပါးရဲ႕ဆရာျဖစ္တယ္
ဆုိ တာကုိ မသိလို႔ ရွိမွာေပါ့၊ ပါဠိေတာ္မွာေတာ့
ဘာမွ်မေျပာပါဘူး)


ဒီ့ေနာက္ေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ ေတာေစာင့္တို႕ စကားေျပာျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။
ဒါကို အရွင္အႏုရုဒၶါ
ၾကားသိပါတယ္။ ၾကားသိတာနဲ႔ပဲ “ဒါယကာ ေတာေစာင့္၊
ျမတ္စြာဘုရားကို မတားနဲ႔ ၊ ငါတုိ႕ရဲ႕
ဆရာျမတ္စြာဘုရားဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္
ေရာက္လာတာပဲ” လို႕ အရွင္အႏုရုဒၶါ ကေျပာပါတယ္။


အရွင္အနုရုဒၶါမွာေတာ့ ဘုရားရွင္က တုိ႕ဆိီကိုလာေရာက္ခ်ီးေျမွာက္တယ္လုိ႕
သိေပမယ့္
တစ္ပါးတည္း မခ်ဥ္းကပ္ မႀကိဳဆိုေသးဘူး။ သဘာ၀က်ေအာင္
သမာသမတ္ျဖစ္ေအာင္
ရည္ရြယ္ကာ အရွင္နႏၵိယ အရွင္ကိမိလ တို႔ဆီ
သြားေျပာတယ္။ “အရွင္ဘုရားတို႕ အရွင္ဘုရားတို႕၊

ၾကြပါဘုရား ၊ ၾကြပါဘုရား၊ တပည့္ေတာ္တို႕ရဲ႕ဆရာ ဘုရားရွင္ၾကြေတာ္မူ
လာတယ္ ဘုရား ” တဲ့။


(ဒီေနရာမွာသာ တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ၿပီး တစ္ပါးတည္း ခရီးဦးႀကိဳဆုိမႈ
စတာေတြ လုပ္ခဲ့ မိရင္
ပုထုဇဥ္ေတြ အေနနဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ ဘယ္လိုစိတ္ထား
ေတြျဖစ္လာမလဲ။ ကိုယ္တိုင္၀င္ၿပီး
ခံစားနားလည္ႏိုင္ပါ တယ္။)

မေထရ္သံုးပါးလံုး ဆံုၿပီးတဲ့အခါက်မွပဲ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ သပိတ္နဲ႕ ဒုကုဋ္သကၤန္းကို
ယူတဲ့သူ ကယူ ၊ေနရာထိုင္ခင္းကို ခင္းေပးသူကေပးလို႔၊ က်န္တစ္ပါးကေတာ့
ေျခေဆးဖို႔ေရ အသင္ျပင္ထား ေပးတယ္။ ဒီလိုျပဳမူေဆာင္ရြက္တာေတြဟာ
“ကာယသာမဂၢီ” လို႕ဆိုရမွာေပါ့ ။ ဒါဟာလည္း ဘုရားရွင္ ရဲ႕“သာဓု” ေခၚခ်င္
စိတ္ ေပၚေပါက္ဖို႔ နိဒါန္းပဲမဟုတ္လား။


ျမတ္စြာဘုရားရွင္လည္း ေျခေတာ္တို႕ကို ေဆးေၾကာသုတ္သင္ၿပီးတဲ့ အခါ
ထိုင္ေတာ္မူပါတယ္။ မေထရ္ သံုးပါးကလည္း အသီးသီး သင့္ေတာ္တဲ့ေနရာေတြမွာ ထုိင္ေနၾကပါတယ္။


သင့္ေတာ္တဲ့ ေနရာ ဆိုတာက . . .
(၁) နာတိဒူရ- အလြန္မေ၀းတဲ့ေနရာ။
(၂) နာစၥသႏၷ - အလြန္မနီးကပ္တဲ့ေနရာ ။
(၃) အႏု၀ါတ - ေလစုန္ေလေအာက္ျဖစ္တဲ့ေနရာ။
(၄) ၾသနတပၸေဒသ - နိမ့္တဲ့ေနရာ။
(၅) နာတိသမၼဳခါ - မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ မဟုတ္တဲ့ေနရာ။
(၆) နာတိပစၧာ - ေနာက္ေက်ာဘက္ မဟုတ္တဲ့ေနရာ လို႔ က်န္းဂန္မ်ားက
ဖြင့္ဆိုထား ပါတယ္။


မေထရ္သံုးပါးက ေနရာကိုယ္စီယူၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က
အရွင္အႏုရုဒၶါကို ဦးတည္ကာ စကားစတင္ၿပီး မိန္႕ေတာ္မူပါတယ္။
အႏုရုဒၶါတို႔ က်န္းမာၾကရဲ႕လား မွ်တၾကရဲ႕လား၊ ဆြမ္းျပည့္စံု
ၾကရဲ႕လား”

“မွန္ပါ့၊ တပည့္ေတာ္တို႕ က်န္းလည္းက်န္းမာ၊ မွ်လည္းမွ်တ၊ ဆြမ္းနဲ႔လည္း
ျပည့္စံုၾကပါတယ္
ဘုရား” လို႕ အရွင္အႏုရုဒၶါတို႕က ေလွ်ာက္ၾကပါတယ္။

(တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး စတင္ေတြ႕ရွိတဲ့အခါ ဒီစကားေလးနဲ႔ ႏုတ္ဆက္ဖို႔၇န္ မေမ့ပါနဲ႔ ။
ဒီစကားေလး ဟာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္တို႕ရဲ႕ ထံုးတမ္းအစဥ္လာ ဓမၼတာ(၃၀) ထဲက
တစ္ခုအပါအ၀င္ျဖစ္တယ္၊ ဗုဒၶရဲ႕ လမ္းစဥ္ျဖစ္ပါတယ္)။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ႏုတ္ဆက္စကားကို ၿမြက္ဟေတာ္မူၿပီးတဲ့အခါ ဆက္လက္ေမးျမန္း
ေတာ္မူျပန္ ပါတယ္။ “အႏုရုဒၶါတို႕၊ သင္တုိ႔တစ္ေတြ ညီညြတ္ျခင္း၊ ၀မ္းေျမာက္ျခင္း၊
ဆန္႔က်င္ဘက္ မေျပာဆုိဘဲ ေရနဲ႕ႏို႕ရည္ေရာသလိုမ်ိဳး တစ္သားတည္းျဖစ္ေအာင္
ေနထိုင္ျခင္းရွိၾကရဲ႕လား။ အခ်င္းခ်င္းေနထိုင္ ရာမွာ ခ်စ္ခင္တဲ့ မ်က္လံုးတပ္ဆင္ၿပီး
ၾကည့္ျဖစ္ၾကရဲ႕လား”

“မွန္ပါ့ဘုရား၊ တကယ္ပါပဲ ျမတ္စြာဘုရား အမိန္႔ရွိေတာ္မူတဲ့ အတိုင္း တပည့္ေတာ္တို႕
ေနထိုင္ ၾကတာဟာ “၏” “သည္” မလြဲ တစ္သေ၀မတိမ္း ရွိၾကပါတယ္ ဘုရား”
ျမတ္စြာဘုရားရွင္က- “အင္း . . . ဒီလိုဆို ဟုတ္ၿပီ၊ သင္တို႕တစ္ေတြ ဘယ္လိုနည္း စနစ္ကို
အ သံုးျပဳ ၾကသလဲ” လုိ႔ထပ္ဆင့္ေမးခြန္း မိန္႔ေတာ္မူျပန္ပါတယ္။ အရွင္အႏုရုဒၶါ က စတင္
ေျဖဆိုလိုက္ပါ ၿပီ။

“ျမတ္စြာဘုရား တပည့္ေတာ္တို႕ရဲ႕ ႏွလံုးသားမွာ ဒီလိုသီတင္းသံုးေဖာ္မ်ိဳးေတြကို
ေတြ႕ရတာ၊
အတူ ေနရတာဟာ တပည့္ေတာ္အဖို႔ေတာ့ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္ေပတယ္လုိ႔
ယူဆတာက
တစ္ေၾကာင္းပါဘုရား။

ၿပီးေတာ့ သူတို႕အေပၚမွာ ေရွ႕မွာျဖစ္ၿဖစ္ ကြယ္ရာမွာျဖစ္ျဖစ္ ေမတၱာစစ္ျဖစ္တဲ့
ကာယကံ၊
၀စီကံ မေနာကံ ရွိေနတာက တစ္္ရပ္ပါဘုရား။

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ဘုရား ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာမွန္သမွ် တပည့္ေတာ္စိတ္ကို
အသာေဘးဖယ္
ထားကာ သူတို႕ျဖစ္ခ်င္တာကိုပဲ ဦးစားေပးမယ္လို႔
ေတြးေခၚစဥ္းစားမိတဲ့အတို္င္း တပည့္ေတာ္
ေနခဲ့တာ တစ္ဖံုေပါ့ဘုရား။

ဒါေၾကာင့္ ဘုရားတပည့္ေတာ္တို႕ဟာေလ တစ္အူတံုဆင္း၊ တစ္၀မ္းတည္း၊
ညီအကို အရင္းေတြ မဟုတ္ၾကေပမယ့္ ညီအကိုအရင္းေတြလိုပါပဲဘုရား။
တပည့္ေတာ္တို႕သံုးပါးက ကိုယ္ခႏၶာ
ကြဲျပားၾကေပမယ့္ စိတ္ကေတာ့ တစ္စိတ္တည္းလုိ႔ဆိုရေလာက္ေအာင္ပါပဲဘုရား”လို႔
ေလွ်ာက္ထားခဲ့ ပါတယ္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္က က်န္ရွိေနေသးတဲ့ အရွင္နႏၵိယနဲ႔ အရွင္ကိမိလ တို႔ိိကိုလည္း

တစ္ပါးစီေမး ျမန္းေတာ္မူပါတယ္ ။ တစ္ပါးခ်င္းစီေျဖေသာ္လည္းပဲ အေျဖကား
မကြဲျပား၊
မျခားနား တစ္သားတည္း သာ ျဖစ္ပါတယ္။

တစ္ပါးစီေျဖၿပီးတဲ့ အဆံုးမွာ မေထရ္သံုးပါးလံုးက တစ္ၿပိဳင္နက္တည္း
ေလွ်ာက္ထားၾကပါတယ္။

“တပည့္ေတာ္တို႔ ဒီလိုပံုစံ နည္းစနစ္ကို အသံုးျပဳကာ ညီညြတ္ျခင္း၊
၀မ္းေျမာက္ျခင္း၊
ဆန္႔က်င္ဘက္ စကားကို မေျပာဘဲ ေရနဲ႕ႏို႕ရည္ေရာသလုိမ်ိဳး
တစ္သားတည္း ေနထိုင္
ၾကပါတယ္။ ခ်စ္ခင္တဲ့ မ်က္လံုး တပ္ဆင္ၿပီး ၾကည့္ကာေနထိုင္ႏိုင္ၾကပါတယ္ဘုရား” လို႔ ေလွ်ာက္ထားၾကပါတယ္။

မေထရ္သံုးပါးရဲ႕ ေလွ်ာက္ၾကားခ်က္အၿပီးမွာ “အႏုရုဒၶါတို႔ သာဓု . .သာဓု” လို႔
သာဓုေခၚခဲ့ပါတယ္။

ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ေခၚခဲ့တဲ့ သာဓုသံဟာ ယခုထိတုိင္ေအာင္
ရိုက္ခတ္ေနဆဲပင္။


ဒါေၾကာင့္ျမတ္စြာဘုရားရွင္ရဲ႕ ေရႊႏုတ္ေတာ္က သာဓုသံ အေခၚခံရတဲ့

မေထရ္သံုးပါးရဲ႕ က်င့္ သြားပံု နည္းစနစ္ အက်ဥ္းကေတာ့ -
(၁) စိတ္ထားမွန္ရွိျခင္း - ေတြ႕ႀကံဳတဲ့ အာရံုေပၚမွာ ေလာဘ၊ ေဒါသမျဖစ္ဘဲ
ေက်နပ္ ႏွစ္သိ္မ့္ မႈရွိျခင္း။
(၂) ေမတၱာထားရွိျခင္း - သူတစ္ပါးအက်ိဳးကို ျပဳလုပ္၊ ေျပာဆို၊ ေတြးေတာျခင္း။
(၃) အတၱမထားျခင္း - ဘယ္ကိစၥမဆို“ငါ”ကို ေရွ႕တန္းမတင္ျခင္းတို႕ျဖစ္တယ္။

ညီညြတ္ျခင္း ၊ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာေနထုိင္ျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းတစ္ရားမ်ားကိုအထူး
မွတ္သား ကာ အသိရွိသူမွန္သမွ် ညီညြတ္ျခင္း၏ အေၾကာင္းတစ္ရားမ်ားနဲ႕ ေနထိုင္သြားၾကမည္ဆိုပါက
ကမၻာ ႀကီးဟာ ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ သာဓုသံနဲ႕
ထိုက္တန္ပါေၾကာင္း။

ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ သာဓုသံအေခၚခံရတဲ့ပုဂၢိဳလ္ မ်ားမ်ားေပၚထြန္းပါေစဟုသာ . . . ။

အပၸမာဒ မဂၢဇင္း
2006 ခုႏွစ္ ၊ ၾသဂုတ္လ ၊ အတြဲ(၇) ၊ အမွတ္ (၈)
ေကာဇာ သကၠရာဇ္ ၁၃၆၈ ခုႏွစ္ ၀ါေခါင္လ




( ဒီေဆာင္းပါးဟာ အပၸမာဒ မဂၢဇင္းမွာ ဒုတိယအၾကိမ္ေျမာက္ ပါခဲ့တဲ့ ေဆာင္းပါျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာနိုင္ငံမွ ညီမျဖစ္သူရဲ ့ ကူညီမႈေၾကာင့္ အီးေမးက တစ္ဆင့္ ပို ့လိုက္တာနဲ ့

ဒီေဆာင္းပါးကို မျမည္းရေသးသူတို ့သိေစဖို ့ ျပန္လည္ေဖၚျပလိုက္တာပါ။ )


ျမတ္ေရာင္နီ

(၀၅၊၀၁၊၂၀၁၀)



1 comment:

  1. ဘုရားရွင့္ဆီမွာ တပည့္ေတြအတြက္ ေခၚသံႏွစ္မ်ိဳး ရွိတယ္လို႕သိရပါရဲ႕။
    အခ်ိဳးေျပတဲ့ သာ၀ကေတြကေတာ့ လူေတာ္(သာဓု)(ခုေတာ့ ဆာဒူးေပါ့ေလ)ဆိုတဲ့ ေခၚသံကို ၾကားရတတ္ပါတယ္။
    အခ်ိဳးမက်တဲ့ သာ၀ကကိုေတာ့ လူေခ်ာ္(ေမာဃပုရိသ)လို႕ ခပ္စပ္စပ္ေလးေခၚေတာ္မူတတ္ပါသတဲ့။

    ခက္တာက တၿပိဳင္တည္းမွာ လူကေခ်ာ္ေပမယ့္ လူေတာ္လည္း ျဖစ္ခ်င္ျပန္ေသး။ ေအာ္ ဆရာေတေဇာေရ။ ပုထုဇၹေနာၾကီးကေတာ့ အလုပ္ျဖစ္ပါသေကာ။

    ခု ဘုရားသခင္ သက္ေတာ္ထင္ရွားမရွိေပမယ့္ သာဓုေခၚမယ့္သူေတာ့ မရွားေသးပါဘူး။ (ကဲ အားလံုး သာဓုေခၚ)

    (အာ ဖမာ ဖုန္းကီးေတြ အားကီးတန္ခုိး ၾကီးလယ္။ သတည္း လို႕ဆိုလိုက္တာနဲ႕ ဆာထူးသံေတြ ညံဆြားလယ္။ ၿပီးေတာ့ အားလံုး ၀ပ္ဆင္းဆြားတာပဲ၊ ၀ေတာင္ မီနဲ က်ားကန္ထားရလယ္)

    ကဲ ၾကည့္ သာဓုေခၚမယ့္သူေတြ မရွားေပမယ့္ သာဓုေခၚထိုက္တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးေရာက္ေအာင္ေတာ့ အားလံုး၀ိုင္းတြန္းၾကတာပ။
    (ၿပိဳင္တူတြန္းလွ်င္ ေရြ႕ႏိုင္ပါသည္။)

    ReplyDelete